Odporność na jad owadów

U niektórych ludzi, zwłaszcza u ludzi zdrowych, dopiero liczba użądleń sięgająca powyżej 500 może spowodować zejście śmiertelne przez uduszenie. Dlatego tak bardzo niebezpieczne są ukąszenia przez rój pszczół. O przebiegu zatrucia decyduje więc uodpornienie organizmu. Stąd u jednego człowieka występują po ukąszeniu burzliwe objawy, podczas gdy drugi na podobne ukąszenie zareaguje lekkim odczynem. Zazwyczaj objawy użądlenia niegroźnego ustępują po 4—5 godzinach, ale znużenie i bóle głowy mogą trwać jeszcze przez kilka dni. Udzielenie pomocy po ukąszeniu przez pszczołę rozpocząć należy od usunięcia żądła. Następnie miejsce ukąszenia można posmarować roztworem amoniaku, roztworem sody oczyszczonej, słabym roztworem nadmanganianu potasu; w ostateczności można posypać popiołem z papierosa. Na duże obrzmienia przykłada się pęcherz z lodem lub kompres z altacetu czy wody Burowa. Jeśli wystąpią już objawy ogólnoustrojowego zatrucia jadem, należy z chorym jak najszybciej udać się do lekarza. W razie obrzęku krtani może niezbędna okazać się tzw. tracheotomia, .którą może wykonać jedynie lekarz.

Wścieklizna

Tę chorobę stosunkowo rzadką, ale niezmiernie niebezpieczną dla życia chorego, wywołuje wirus, który najczęściej przedostaje się ze śliną chorego zwierzęcia do rany zadanej przez to zwierzę. Do programu zwalczania wścieklizny wprowadzono, w Polsce od 1949 r. obowiązujące, masowe, profilaktyczne szczepienia psów przeciw wściekliźnie, dzięki czemu zmniejszyła się liczba zachorowań na wściekliznę wśród zwierząt domowych. Ponadto likwidowano bezpańskie, wałęsające się zwierzęta domowe oraz podejrzane o wściekliznę zwierzęta dzikie lub zdziczałe. Obecnie wścieklizna wśród zwierząt domowych zdarza się tylko u psów, które z winy właścicieli nie zostały zaszczepione, niekiedy —u kotów. Wścieklizna u bydła, koni, owiec występuje bardzo rzadko. Głównym źródłem zakażenia są więc zwierzęta dzikie. Na wściekliznę chorują przede wszystkim lisy, jenoty i borsuki, ale spotyka się też chore łosie, sarny, wiewiórki. Wścieklizna u psów objawia się zmianą usposobienia, agresywnością, chęcią gryzienia napotykanych ludzi i zwierząt, znacznym ślinotokiem, trudnościami w połykaniu, utrudnionym oddechem, ściszonym szczekaniem. Po tych objawach znacznego pobudzenia następują porażenia mięśni. U psów szczepionych objawy bywają łagodniejsze. Nieco inaczej zachowują się chore na wściekliznę zwierzęta dzikie: są one raczej otępiałe, nie uciekają na widok człowieka, łatwo dają się schwytać.

Rehabilitacja

Rehabilitacja jest procesem, który ma nas przywrócić do dawnej sprawności. Rehabilitacja jest jedną z dziedzin medycyny. To tego typu nauka pokazuje, jak przeprowadzać pewne ćwiczenia dotyczące powrotu do zdrowia. Motywacja, ciężka praca oraz efekty. To może kojarzyć się nam z rehabilitacją. Niestety, efekty są na końcu, dlatego trzeba pamiętać, że nie przyjdą one już po pierwszym zabiegu czy też po pierwszych ćwiczeniach rehabilitacyjnych. Ludzie, którzy są niecierpliwi często poddają się w trakcie rehabilitacji. Dla nich potrzebna jest wiara oraz motywacja. W przeciwnym wypadku rehabilitacja się nie uda. Wszelkie ćwiczenia oraz inne tego typu elementy są dobierane dla pacjenta, który stracił sprawność ruchową. Złamanie nogi, reki lub inne tego typu uszkodzenia wymagają rehabilitacji. Odpowiednie ćwiczenia, stopniowo zwiększane oraz dające efekty pozwala nam wrócić do dawnej świetności ruchowej. Na tym polega rehabilitacja. Niestety, jest to ciężka i żmudna praca, dlatego wiele osób się poddaje. To jest najgorsze, co podczas rehabilitacji można zrobić.

Badania diagnostyczne

W zależności od wyniku badań przesiewowych, może ci zostać zaproponowane kolejne badanie, takie jak punkcja owodni lub badanie ultrasonograficzne, w celu zdiagnozowania ewentualnego problemu. W większości przypadków te kolejne badania wykazują, że dziecko jest zdrowe. Jeżeli nie, zostanie ci zaproponowana porada pomagająca w podjęciu decyzji, co robić.

Pobranie próbki kosmówki (CVS) i punkcja owodni, pozwalają wykryć anomalia chromosomalne, przede wszystkim zespół Downa. Badania te proponuje się zwykle tylko kobietom, u których występuje większe prawdopodobieństwo urodzenia dziecka z wadą ponieważ badanie takie wiąże się z ryzykiem poronienia. W przypadku starszych matek na przykład jest większe prawdopodobieństwo, że urodzą dziecko z zespołem Downa. Badanie takie może także zostać zaproponowane matce, która wcześniej urodziła dziecko z jedną z tych wad. Punkcję owodni wykonuje się później, po 14. tygodniu. Po wprowadzeniu strzykawki do macicy, przez powłoki brzuszne, pobiera się próbkę płynu owodniowego. Ryzyko poronienia wynosi 1 procent, o czym zostaniesz poinformowana.

Na wyniki czeka się od 10 dni do kilku tygodni. CVS wykonuje się po 10. tygodniu ciąży. Cieniutką rurkę wprowadza się do macicy przez szyjkę lub powłoki brzuszne i za pomocą strzykawki pobierana jest próbka kosmówki, czyli tkanki tworzącej łożysko. Ryzyko poronienia wynosi 2 do 4 procent, o czym zostaniesz poinformowana. Czas oczekiwania na wyniki to 7 do 10 dni.